Langs de Vecht in Overijssel

We lopen de tweedaagse NS-route van Marienberg via Ommen naar Dalfsen. Dit is een deel van het Vechtdalpad waarbij je in 7 dagmarsen van Zwolle naar Hoogstede in Duitsland loopt.

De Vecht

De Vecht stroomt door een oud dal dat is ontstaan in het Saalien, de voorlaatste ijstijd toen het ijs de noordelijke helft van Nederland bedekte. In warmere tijden tijdens die ijstijd, die honderdduizend jaar duurde, smolten grote delen van het ijs en ontstonden heel wat woeste brede smeltwaterrivieren. De oude Vecht is er zo een, hij waterde de grote gletsjer in Duitsland af naar het lagere deel in het westen, ons IJsselmeer zeg maar.

De huidige Vecht heeft daar niets mee te maken, maar gebruikt wel handig hetzelfde laag liggende dal, net als overigens de Reest een twintigtal kilometers meer naar het noorden. De Vecht is een echte regenrivier. Hij ontspringt in het Steinfurter Land (het gebied tussen Twente en Munster) met verschillende bronnen, waarvan die in Darfeld de bekendste is.

Het eerste deel in Duitsland tot aan Metelen is een prachtige natuurlijke beek. Vandaar af is hij gekanaliseerd. Hij loopt dwars door Nordhorn, en de grote waterplas net ten westen van het centrum is dus een verbreding van de Vecht. Daarna zijn de eerste afgesneden kronkelwaarden zichtbaar. Bij Neuenhaus stroomt de Dinkel in de Vecht. Daarna wordt de rivier breder. Bij Emlichheim buigt hij af naar het westen en wordt het gebied vlakker met meer en meer oude kronkelwaarden. Bij Laar komt hij dan Nederland binnen. Niet veel verder kruist hij de Coevorder vaart, en deze kruising van rivier met kanaal levert heerlijk typisch Nederlands watergeknutsel op, zie luchtfoto.

de haandrik2Op de luchtfoto ook een paar kronkelwaarden, afgesneden meanderbochten, met vaak prachtige natuur waar je helaas niet in kan. Volgens de huidige mode wil men de hele Vecht weer mooi maken. Dit is een gezamenlijk project van Duitsland en Nederland dat in 2050 af moet zijn, en stukje bij beetje wordt het mooier, natuurlijker, toegankelijker voor toeristen.

Een eindje verder Hardenberg en dan Marienberg, waar onze wandeling begint bij het station.

Wandelen van Marienberg naar Dalfsen

Vlak buiten Marienberg een zijkanaal (het Vechtkanaal) met een vistrap. Mooi, hier houd ik van.

Niet veel later lopen we het zandgebied van Beerze in. Rivierduinen; we klimmen en dalen ons een breuk. Prachtig!

Daarna een prachtige kronkelwaard met mooie oevers en waterplanten. We staan stil op een oude houten brug die nu van niets naar niets loopt. Hier en daar zie ik Lange Ereprijs, die in Nederland zeldzaam is behalve langs de Dommel, de Vecht en de Maas. Ik geniet!

Door het zandgebied ten zuiden van het Vechtdal lopen we verder naar Junne. Beerze en Junne, twee minidorpen zoals er hier zovele zijn: Vilsteren, Hessum, Zeesse, Besthmen. Esdorpen, bestaande uit een paar boerderijen die eeuwenlang het systeem van marke – heideplaggen – stal – es in stand hebben gehouden. De dorpen zien er romantisch uit, maar het leven zal vroeger wel hard geweest zijn.

Uiteindelijk komen we bij de Sahara, ten zuidoosten van Ommen, waar ik als kind nog wel eens gespeeld heb. Er is helemaal niemand op deze zondagmiddag. De natuur is stil, wij ook. Twee stokoude jeneverbessen staan weg te kwijnen in het bos dat van naald naar loofbos wordt.

We steken de spoorlijn over en komen bij de stuwwal van onder andere de Besthmenerberg, Lemelerberg, Archemerberg en nog zo wat heuvels van de Sallandse heuvelrug. Op de geologische kaart is de Besthmenerberg het meest noordelijke puntje hiervan.

Hehe, Ommen. Eindelijk zien we de Vecht. De Vecht is de kleinste van de grote rivieren in Nederland, of de grootste van de kleine rivieren.  Nou hier is hij breed hoor, de Rijn bij Wageningen is niet breder.

De tweede dag lopen we van Ommen eerst naar Vilsteren, alweer zo’n mini-esdorp. Een grote molen (met twee wieken), een veel te grote kerk, een paar stadse huizen: dit dorp hoort duidelijk bij een oud kasteel, huize Vilsteren.

We komen weer bij de Vecht bij De stuw bij Vilsteren. Dat is natuurlijk mijn ding. Aan de zuidkant is een nieuwe nevengeul met stuw geknutseld. Hij is een paar jaar klaar (en nog niet te zien op google maps) maar de planten nemen al fraai bezit van de oever. Bij de nieuwe stuw is de oever bekleed met steen, maar verder mag de nevengeul vrij meanderen en uiteindelijk zal hij de loop van de voormalige meander die hier in andere tijden met andere visies is dichtgeknutseld, volgen!!! We maken van Nederland een groot Eftelingpark, maar ik vind het wel leuk. Nu nog een wandelpaadje erdoor, en ik ben tevreden.

Aan de noordoever een vistrap, fijn dat die dingen steeds meer worden aangelegd. Daarna genieten we bij Mooirivier, net een lodge in Afrika vooral als ze die achtergrondmuziek uit zouden doen. Ik verwacht hippos te zien

Daarna is het helaas nog een paar uur afzien over een eindeloze brede zandweg die ook nog eens overgaat in asfalt voor we bij Dalfsen zijn. Ik denk dat je bij de stuw van Vilsteren beter aan de zuidoever kan blijven en roodwit of deze route aanhouden langs Hessum en kasteel Rechteren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s