Van Groesbeek naar Nijmegen

20 km lopen van Groesbeek naar Nijmegen, open en neer over de stuwwal, door droogdalen en smeltwaterdalen en langs de oever van de Waal.  Zware tocht!

Groesbeek heeft een station, maar daar kun je alleen met de bus komen. Dit keer geeft het niet: het busstation in Nijmegen is overzichtelijk en een bus heet Groesbeek. Dat moet hem zijn.

Het spoor tussen Nijmegen en Kleve ligt er nog wel maar is niet meer in gebruik. Je kunt er op fietsen met een draisine naar Kleve. Dat ga ik beslist eens doen, maar nu niet.

Ik heb geen idee waar ik moet uitstappen maar vlak voor Groesbeek zie ik vanuit de bus ineens bekend roodwit op een lantaarnpaal. Ik laat het station voor wat het is: bij de volgende halte stap ik uit en loop terug. Later blijkt dat dit het Pieterpad is. Ik loop naar het noorden, dat moet goed komen.

De wandeling is mooi, groen en zwaar. Wow, het zijn wel heel veel klimmetjes en dalletjes  over de stuwwal tussen Nijmegen, Beek, Berg en Dal en Groesbeek.

Het Pieterpad loopt volgens mij niet naar het station in Nijmegen, dus op een gegeven moment, bij het pannenkoekenhuis De Duivelsberg, houd ik links aan. Ik zie weer roodwit, en uiteindelijk kom ik keurig bij het station uit. Hoewel ik in de stad het roodwit kwijtraak, maar goed ik wandel gewoon langs de kade tot aan de spoorbrug en dan over het supermooie fietspad langs de spoorbrug naar het station. Ineens zie ik op de trap naar de spoorbrug toch weer de bekende roodwitte streepjes. Raar, kilometers niets gezien, maar blijkbaar loop ik precies de route.

Oke, wat kom ik tegen aan bijzonderheden?

droogdal

Vlakbij Groesbeek loopt het Pieterpad door een golvend landbouwgebied, meest weiland. De zon schijnt en ik geniet. Ik kom door een fantastisch mooi droogdal: een ijstijdrelict van zo’n 160duizend jaar oud. Een droogdal is ontstaan toen het ijs smolt maar de ondergrond nog bevroren was, aan het einde van het Saalien. In het Saalien lagen hier gletsjers van honderden meters hoogte en kilometers lengte. Ze eindigden hier, waar ik nu sta.

Daarna loopt het roodwit de bossen in. Ook hier veel droogdalen. Prachtige brede Uvormige dalen die afwateren naar het zuiden richting Groesbeek en Berg en Dal.

Mooi vind ik ook de vele holle wegen. Veel beukenbos, soms met klimop in de bomen (teken van vocht) en vaak zonder enige ondergroei. Alleen bruine bladeren op de grond. Het is een oud bos, dat kun je wel zien.

Er groeien bijzonder veel tamme kastanjebomen. Honderden, duizenden. Ik zie tientallen mensen zoeken en lopen met grote zakken en emmers vol.

Hier en daar zie ik iets dat lijkt op een voormalige leemgroeve. Dat kan natuurlijk best, daarvan zullen dakpannen en bakstenen zijn gemaakt. Op een oude kaart uit 1900 zie ik er een staan, blijkbaar waren de meeste toen al verlaten.

Maar ik zie nergens een bijzondere dakpan. Een volgende keer ga ik op zoek naar lokaal gemaakte dakpannen. Die moeten er zijn. Googelen levert op dat de Holdeurn, een boerderij hier in de buurt, in de Romeinse tijd de grootste pottenbakkerij was van Nederland waarvan de potten over heel Europa werden vervoerd. wow. Volgende keer weet ik waar ik moet kijken.

waterscheiding

Op een gegeven moment slaat de richting van de dalen en beken om. Ik loop blijkbaar over de waterscheiding. Ten zuiden hiervan loopt het water richting Groesbeek en Berg en Dal, ten noorden hiervan naar Beek en Ubbergen.  Deze laatste dalen zijn veel steiler en korter. Dat komt omdat ze zo’n 150.0000 jaar jonger zijn dan die naar het zuiden lopen. De noordelijke dalen zijn gevormd nadat de Rijn zich met groots geweld een loop door de stuwwal heeft gebulderd zo’n tienduizend jaar geleden. Zodat nu Arnhem en Nijmegen van elkaar gescheiden zijn door het Rijndal.

Restaurant Spijker in Beek is heel bijzonder. Ga zeker ook binnen kijken. Het is een voormalig tramstation en ik denk dat sindsdien het interieur niet veel veranderd is.

Erg leuk in Beek vind ik de vele beekjes en waterwerkjes. Ook een oude wasplaats, tegenover Spijker. Dat moet daar een gezellige boel geweest zijn.

vlechtheg

Vlakbij Beek een golvend weidegebiedje met veel heggen. Hier moeten vlechtheggen zijn: heggen waarbij de boeren takken in elkaar geweven hebben zodat er echt geen beest en mens doorheen kan.

Ik zie niets want geniet  van de uitzichten over de Ooijpolder tot aan Arnhem.

Vroeger liep de grens tussen Nederland en Duitsland door Beek. Een prachtige handwijzer (foto) en het leukste ijstentje van de omgeving, in een oud ANWBhuisje, herinnert daar nog aan. De route loopt overigens niet langs dat ijstentje.

Ik maak een foto van een oud tolhuisje dat op de kaart van 1900 staat vermeld. Je kunt er ook een fietspomp lenen, zie foto.

Oordeel: absolute toproute, maar wel erg zwaar. Bergsport in Nederland

Advertenties

4 gedachtes over “Van Groesbeek naar Nijmegen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s